"Zimowe zabawy w domu"*

Chłodne dni, mroźne wieczory, brak pomysłów na zabawy z dzieckiem? Oto kilka propozycji, jak można spędzić czas na wspaniałych zabawach w domu:

1. „Łowienie ryb”

Potrzebne przedmioty: kartonowe pudełko np. po butach, kapsle od butelek, sznurek, patyk, magnes.

Usuń pokrywkę z kartonowego pudełka i ułóż w nim kilka kapsli od butelek pomalowanych na kolorowo. Weź kawałek sznurka i na jego jednym końcu przywiąż kijek, a na drugim mały magnes. Jeśli kapsle są pomalowane, mów dziecku, jakiego koloru rybę ma złowić. Gdy już wszystkie kapsle zostaną złapane, policzcie, ile ich jest - zacznijcie zabawę od nowa.

Ta zabawa rozwija koordynację wzrokowo- ruchową.

2. „Wyklejanie”

Potrzebne przedmioty: kartki z bloku, wata, papier kolorowy, nożyczki, klej. Zachęć dziecko do wyklejania obrazka o tematyce zimowej, np. bałwanka czy pejzaż zimowy. Przyklejanie waty sprawi dziecku na pewno wiele radości.

3. „Żeglowanie”

Potrzebne przedmioty: kubeczek np. po jogurcie, słomka, wstążeczka, kartka z bloku technicznego, taśma klejąca. 

Przyklej taśmą połowę słomki do wewnętrznej części kubeczka po jogurcie lub margarynie. Zawiąż na czubku słomki wstążkę lub zrób z bloku technicznego flagę. Wytnij trójkąt i przyklej go taśmą do słomki. Włóż stateczek do wanny lub miski z wodą i zanuć jakąś żeglarską lub marynarską piosenkę. Możecie wykonać kilka takich statków i urządzić regaty.

4. „Piłka nożna w mieszkaniu”

Potrzebne przedmioty: powłoczka od jaśka, gazety.

Wypełnij starą powłoczkę od jaśka zgniecionymi gazetami. Zamknij ją szczelnie, np. zaklejając ją taśmą. Powstanie w ten sposób wspaniała piłka dla dziecka. Aby zachęcić dziecko do kopania piłki, powiedz wierszyk:

„Raz, dwa, trzy

Kopnij piłkę do mnie ty.

Raz, dwa

Kopnę piłkę do ciebie ja.”

5. „Obserwowanie lodu”

Potrzebne przedmioty: kostki lodu albo kawałek sopla, woreczek foliowy.

W tej zabawie dziecko może zobaczyć, jak lód zmienia się z postaci stałej w ciekłą.

Włóż kostkę lodu do woreczka foliowego. Poproś dziecko, aby znalazło w mieszkaniu miejsce, gdzie jest ciepłe powietrze. Najlepiej w pobliżu grzejnika. Połóż lód na grzejniku i obserwujcie, jak się będzie topić.

6. „Pyzaty bałwanek”

Dobrze jest obejrzeć bałwana na obrazku lub w naturze, zanim przystąpicie do tej zabawy. Można się dodatkowo przebrać, aby było więcej śmiechu.

Recytuj wierszyk:

 

„Pyzaty bałwanek /rozedmij policzki/

Z marchewkowym nosem /pokaż na nos dziecka/

Zawołał zajączka /skiń ręką/

Przyjacielskim głosem.

 

Chciał sobie pobrykać

Z pociesznym szaraczkiem, /poskaczcie dookoła/

Lecz ten mu skradł nos /chwyć za nosek dziecka/

I schrupał pod krzaczkiem.”

 

* źródło: miastodzieci.pl


 

"Wco się bawić z dzieckiem w domu?"*

 

 Każdy z  rodziców, ma w domu do zrobienia tysiąc rzeczy. A dziecko tak prosi, żeby się z nim pobawić... A może połączycie przyjemne z pożytecznym i pobawicie się, nie przerywając pracy?

W niektórych pracach domowych malec może wręcz pomóc. Będzie szczęśliwy, mogąc zetrzeć kurz z niższych półek czy zamieść przedpokój. W innych zajęciach będzie wam raczej towarzyszył, a wy w tym czasie możecie mu dać do wykonania jakieś zadanie.

Zabawa z konewką

Weź dużą konewkę, a dziecku wręcz małą i poproś, by podlało rośliny doniczkowe, które stoją na podłodze i na niskich kwietnikach (te bardzo rozłożyste weź na siebie). I bardzo ważne - zadanie specjalne - zraszanie liści wodą ze spryskiwacza. Maluch będzie nim zachwycony. Nie martw się kałużami na podłodze. Ścieranie ich to też niezła zabawa.

Co kryje pralka?

Dla malucha świetna rozrywka, a dla twojego kręgosłupa duża ulga. Przygotuj dużą plastikową miskę, otwórz bęben i poproś dziecko, by wyjęło wszystkie ubrania i włożyło je do miski. Maluch może ci też pomóc przy rozwieszaniu, podając ciuszki po kolei.

Zabawy w wodzie

Postaw na podłodze w łazience miskę, nalej do niej ciepłej wody z dodatkiem delikatnych płatków mydlanych, włóż kilka wymagających przepierki dziecięcych ciuszków i pozwól maluchowi mieszać, ugniatać, wyciskać. Gdy pranie jest większe, możesz zrobić je w wannie i poprosić małego pomocnika, by wygniatał je nogami. To dopiero prawdziwa rozkosz (i dobre ćwiczenie dla stóp!).

Wielkie mycie

Małym dzieciom wielką frajdę sprawia zwykle mycie zabawek. Postaw w łazience na kafelkach małą miskę i nalej do niej wody. Wręcz dziecku mydełko (uprzedź tylko, że namydlonymi rączkami nie wolno dotykać oczu) i niech szoruje. Wiaderko, autka, piłki, wszystko, co mu wpadnie w rękę. Potem niech osuszy zabawki ręcznikiem i ustawi na miejscu w swoim pokoju.

Klocki

Czyli rzucanie klockami, ale nie do kosza pod sufitem, tylko do dużego pudła - jednocześnie z dzieckiem lub na zmianę. Ciekawe, komu uda się wrzucić więcej klocków? Ta zabawa ma tę zaletę, że w ogóle nie trzeba po niej sprzątać!

Jasiek i inni

Gdy zmieniasz pościel, poproś malucha, by ściągnął poszewki z małych jaśków - to niełatwe, ale jeśli mu pomożesz, na pewno mu się uda. A potem pozwól mu na chwilę zgubić się w poszwie, poskakać na kołdrze, ułożyć piramidę z poduszek. Na co dzień nie ma takich możliwości.

Hop do przegródki

Wyjmij z szuflady pudełko z przegródkami na sztućce i połóż je na stole. Obok na ściereczce połóż czyste łyżki, łyżeczki i widelce. Posadź dziecko przy stole i poproś, by umieściło je w odpowiednich przegródkach. Zaprowadzi tam pewnie zupełnie nowe porządki, ale cóż, nauka wymaga ofiar.

Zakręcone poszukiwania

Zgromadź kilka pustych butelek, słoików i opakowań (np. po kremie) z nakrętkami różnej wielkości. Otwórz je. Poproś dziecko, by dopasowało nakrętkę do opakowania.

Zabawy z gazetą

Weź kolorowe czasopismo (im bardziej ilustrowane, tym lepiej), otwórz na stronie z dużym zdjęciem i poproś malucha, by znalazł na nim np. torbę. Udało się? A więc zmiana. Teraz szukajcie kokardki, a teraz wszystkiego, co pomarańczowe.

Dźwięki

Nagraj na dyktafon (np. z telefonu) warkot odkurzacza, syk otwieranej puszki z napojem, chlupot spuszczanej wody w toalecie, miauczenie kota. Odtwórzcie potem te dźwięki. Czy maluch potrafi zgadnąć, co syczy, huczy, chlupocze?

Kompozycja własna

Pozwól dziecku pogrzebać w szufladzie z pokrywkami, durszlakami, chochlami i innymi bezpiecznymi dla niego przedmiotami. Niech wybierze sobie coś, na czym będzie mógł "zagrać" - bębnić, wystukiwać rytm. Niech poćwiczy. Nagrajcie potem utwór na dyktafon i odtwórzcie go. 

 

*źródło:www.edziecko.pl


Wspieramy prawidłowy rozwój mowy dziecka od  pierwszych dni  jego życia –  ważne zadanie każdego rodzica.

Drodzy Rodzice, pamiętajmy, iż to właśnie nasza wymowa stanowi pierwszy i najważniejszy wzorzec wymowy waszego dziecka już od momentu jego narodzin. Dlatego pamiętajmy, żeby:

-mówić do dziecka dużo i spokojnie, pamiętać przy tym o poprawności językowej, używaniu prostych zwrotów, budowaniu krótkich zdań

-dbać, by dziecko widziało naszą twarz, gdy się do niego zwracamy, będzie miało wówczas okazję do obserwacji pracy naszych narządów mowy

-zdecydowanie unikać spieszczeń, nadmiernych zdrobnień tzw. „dziecinnego języka”

-opowiadać  dziecku o czynnościach jakie przy nim wykonujemy, o tym co dzieje się wokół niego, dzięki temu wszystkie nowe rzeczy nabierają dla niego znaczenia

-wykorzystywać  do rozwijania mowy każdą nadarzającą się okazję, zajęcia domowe, spacery, zabawy

-zachęcać dziecko do mówienia, zadawać pytania, cierpliwie odpowiadać na te zadawane przez niego, chwalić za poczynione postępy

-obserwować rozwój funkcji towarzyszących mowie czyli oddychania

 ( prawidłowo dziecko powinno oddychać nosem), połykania (powinno ono odbywać się z językiem uniesionym do góry, nie zaś ułożonym płasko w jamie ustnej bądź wsuniętym między zęby) , gryzienia i żucia (już półtoraroczny Maluch powinien sprawnie odgryzać części pokarmu i przeżuwać je)

-czytać bajki, wierszyki, rymowanki, śpiewać,  opowiadać.

Pamiętajmy również, że mowa dziecka kształtuje się z podziałem na pewne etapy. Oznacza to więc, że dziecko stopniowo osiąga kolejne umiejętności : od przybierającego różne odcienie krzyku okresu noworodkowego, przez głużenie i gaworzenie, pierwsze słowa, aż do okresu zdania i swoistej mowy dziecięcej przypadającej  na wiek przedszkolny . W związku z tym należy zaznaczyć, że każde dziecko w innym tempie przekracza kolejne etapy. Nieprawidłowością u dwulatka będzie nie tyle brak mowy czynnej, ale brak jej rozumienia. Normą rozwojową u trzylatka jest brak w wymowie głosek szumiących (sz,ż,cz,dż) lub upraszczanie grup spółgłoskowych („ładny-łany”, świeci-sieci), problemem natomiast jest, gdy dziecko nie buduje zdań lub występuje wymowa z językiem wsuniętym między zęby.

 

Jeżeli zastanawiacie się nad prawidłowością rozwoju mowy waszego dziecka, wydaje się wam, że mówi zbyt mało lub osiągnęło już wiek, w którym powinno wymawiać daną głoskę, konieczna będzie konsultacja z logopedą.

 

W jaki sposób możemy  codziennie wpływać na prawidłowy rozwój mowy naszego dziecka?

Wśród ćwiczeń i zabaw, które proponuję dzieciom w przedszkolu są i takie, które Rodzice mogą codziennie wykorzystywać w domu wspierając tym samym ważne procesy rozwoju mowy swoich pociech. Oto kilka z nich:

1.Pomysłowe ćwiczenia słuchowe:

-Napełniamy zamykane pojemniki różnymi materiałami (guzikami, ryżem, pluszowymi pomponikami, zapałkami itp.), potrząsając pojemnikami wytwarzamy różnorodne dźwięki, zapoznając dziecko z różnymi odgłosami. Do tej zabawy wykorzystać możemy też gumowe rękawiczki lub baloniki, których zawartość po napełnieniu powietrzem wydaje niezwykle ciekawe odgłosy.

-Rozpoznawanie i naśladowanie odgłosów zwierząt, dźwięków z otoczenia (wsłuchiwanie się w ciszę), rozpoznawanie głosów osób  najbliższych  dziecku.

-Poszukiwanie źródła dźwięku ukrytego gdzieś w pokoju np.  „tykającego” minutnika.

-Odtwarzanie rytmów poprzez obrazowanie na klockach, na kartce, z wykorzystaniem dowolnie wybranych przedmiotów.

-„Domowa orkiestra” – uderzanie pałeczką o przedmioty z plastiku, drewna, szkła (np. szklanki wypełnione różną ilością wody), zapoznanie dziecka z  możliwością uzyskiwania różnorodnych  dźwięków.

2. „Dmuchamy, chuchamy, głęboko oddychamy…” – czyli różne możliwości wspierania rozwoju aparatu oddechowego dziecka.

-dmuchanie na skrawki papieru, kolorowe piórka, wiatraczki, małe piłeczki,  zdmuchiwanie płomieni świec , wydmuchiwanie baniek mydlanych, nadmuchiwanie baloników.

-chuchanie na zmarznięte dłonie

-naśladowanie syczenia węża, szumu wiatru (długie, powolne wypowiadanie głoski sss na wydechu)

-zabawa „dźwig” – wdychamy powietrze przez plastikową słomkę przyciągając skrawek papieru i przenosząc go w inne miejsce np. czarne kropki na biedronkę czy kolorowe listki na jesienne drzewo.

-dmuchamy na świecę przez słomkę (kształtujemy umiejętność kierowania powietrza w zamierzonym kierunku, regulujemy oddech)

3. „Codzienna gimnastyka buzi i języka” – ćwiczenia motoryki artykulacyjnej.

-Naśladujemy odgłosy wydawane przez pojazdy np. pogotowie: iu…iu…iu…, straż pożarna: eu…eu…eu…,policja: eo…eo…eo…

-Wysyłamy „całuski” mamie – ściągamy  w „dzióbek” wysunięte do przodu usta.

- sięganie językiem na zmianę do nosa i do brody

-robimy szeroki uśmiech przy zamkniętych ustach (zęby niewidoczne) na zmianę z  „ryjkiem” świnki

-dotykanie czubkiem języka kącików ust

-oblizywanie się po zjedzeniu czegoś słodkiego, naśladowanie lizania lodów

-parskanie wargami

-napełnianie powietrzem policzków (razem i na zmianę)

-zbieranie z talerzyka czubkiem języka pojedynczych ziarenek ryżu preparowanego

-„liczenie” czubkiem języka górnych zębów (dotykanie każdego zęba po kolei przy szeroko otwartych ustach)


Dziecko w procesie edukacyjnym powinno być podmiotem działania nauczyciela, głównym uczestnikiem, dlatego też w naszej pracy wykorzystujemy metody aktywizujące.

Nasz przedszkolak:
- Jest aktywny, dociekliwy, kreatywny i ambitny,
-
jest przygotowany do odnoszenia sukcesów i radzenia sobie z trudnościami,
- zna i szanuje tradycje rodzinne, przedszkolne, regionu i kraju,
- dba o zdrowie oraz bezpieczeństwo swoje i innych, rozumie świat i wartości w nim nagradzane,
- jest wrażliwym odbiorcą literatury i sztuki,
- ma poczucie własnej wartości,
- zna swoje prawa i obowiązki,
- rozwija swoje zainteresowania,
- szanuje środowisko przyrodnicze,
- jest przygotowany do obowiązku szkolnego

 

Aby przybliżyć Państwu sposób, w jaki pracujemy z dziećmi zamieszczamy poniżej krótkie opisy kilku stosowanych przez nas metod aktywizujących. Śmiało mogą je Państwo wykorzystać w domu podczas zabaw z Waszymi pociechami.

1. Ruch Rozwijający W. Sherborne

2. Metoda Dobrego Startu M. Bogdanowicz

3. Dziecięca matematyka E. Gruszczyk-Kolczyńska i E. Zielińskiej

4. Wprowadzenie dziecka w świat pisma wg I. Majchrzak

5. Pedagogika zabawy

 

Ruch rozwijający W. Sherborne

Weronika Sherborne wypracowała system ćwiczeń ruchowych pod nazwą Ruch Rozwijający. Jest to program nastawiony na rozwijanie – przez odpowiednie ćwiczenia i zabawy ruchowe- takich cech, jak: poczucie własnej wartości i pewności siebie, poczucie bezpieczeństwa, odpowiedzialność, wrażliwość, umiejętność nawiązywania kontaktów z drugą osobą. Ruch Rozwijający zgodnie z rolą jaką przypisuje autorka, wyraża główną ideę metody: posługiwanie się ruchem jako narzędziem wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka. System ćwiczeń wywodzi się z naturalnych potrzeb dziecka zaspokajających w kontakcie z druga osobą.

Podstawowe założenia tej metody to rozwijanie przez ruch:

 świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego

 świadomości przestrzeni i działania w niej

 dzielenia przestrzeni z innymi osobami i nawiązywanie z nimi bliskiego

kontaktu.

Normalna aktywność dziecka, wykonywane przez nie czynności ruchowe o charakterze dowolnym – celowym jest uwarunkowana świadomością własnego ciała i własnej tożsamości. Udział w ćwiczeniach ma na celu stworzenie dziecku okazję do poznania własnego ciała , usprawniania motoryki, poczucia swojej siły, sprawności i związku z tym możliwości ruchowych.

 

Metoda Dobrego Startu Marty Bogdanowicz

Celem metody jest jednoczesne usprawnianie czynności analizatorów słuchowego, wzrokowego i kinestetyczno - ruchowego, kształcenie lateralizacji, orientacji w schemacie własnego ciała i przestrzeni. W jej założeniach leży koordynowanie czynności słuchowo- wzrokowo-ruchowych, integrowanie i harmonizowanie wszystkich funkcji psycho - motorycznych. Dzięki ćwiczeniom dochodzi do wykształcenia percepcji słuchowej, wzrokowej i motoryki, koordynacji wzrokowo – słuchowo - ruchowej, prawidłowej orientacji czasowo-przestrzennej, możliwości wykonywania ruchów dowolnych coraz lepiej zorganizowanych, i zlokalizowanych w przestrzeni i czasie. Metoda Dobrego Startu kształci zdolność rozumienia i posługiwania się symbolami abstrakcyjnymi, co ma szczególne znaczenie dla dzieci rozpoczynających naukę szkolną. Zespołowa forma prowadzenia zajęć ułatwia nawiązywanie kontaktów społecznych ,uczy współdziałania dzieci mających trudności w przystosowaniu się społecznym lub mających zaburzone emocje.

 

Dziecięca matematyka E.Gruszczyk-Kolczyńskiej i E.Zielińskiej

Metoda ta pozwala na uzyskanie znacznego przyrostu dziecięcych kompetencji. Dzieci są o wiele lepiej przygotowane do szkoły. Rozumieją operacyjnie lepiej od rówieśników i chętnie rozwiązują trudne intelektualnie zadania. Potrafią się przez czas dłuższy koncentrować na zadaniach wymagających wysiłku intelektualnego. Interesują się wszystkim, co wiąże się z liczeniem. Potrafią liczyć do trzydziestu i dalej. Potrafią jakich prawidłowości trzeba przestrzegać przy liczeniu. Sprawnie dodają i odejmują "w pamięci". Układają i rozwiązują zadania z treścią i są tym żywo zainteresowane. Doskonale orientują się w przestrzeni. Powyższe rezultaty udaje się osiągnąć w trakcie interesujących dzieci zajęć, pełnych zabawy i radosnych przeżyć.

 

"Odimienna nauka czytania” wg Ireny Majchrzak.

Odimienna metoda nauki czytania jest programem edukacyjnym mającym na celu wczesne kształcenie umiejętności czytania z pełnym rozumieniem tekstu od samego początku. Zaczynamy od imienia dziecka, które zamierzamy wprowadzić w świat pisma. Ta metoda jest propozycją alternatywną w stosunku do najpowszechniej w Polsce stosowanej metody analityczno - syntetycznej.

Podstawowym celem programu jest wykształcenie kompetencji czytelniczych w wieku przedszkolnym, przez stworzenie mu warunków do samodzielnej obserwacji, dostrzegania różnic i podobieństw między różnymi elementami pisma i w efekcie do czytania tekstu ze zrozumieniem.Program zawiera taki łańcuch zajęć i gier, dzięki którym dziecko w drodzesamodzielnego rozumowania odkrywa i opanowuje technikę czytania. Wszystkie ogniwa tego łańcucha nastawione są na rozwój inteligencji dziecka.

 

Pedagogika zabawy

Zabawa jest najbardziej typowa formą aktywności dzieci w wieku przedszkolnym .Główną cechą dobrej zabawy dziecka jest jej twórczy charakter. Dziecko w trakcie zabawy tworzy coś nowego, czyni siebie i otaczający świat tym wszystkim o czym marzy lub pragnie być. To nadaje zabawie formę kreatywnej aktywności. Wiodącym zadaniem edukacji przedszkolnej jest wspieranie ogólnego rozwoju dziecka, rozwijanie szeroko rozumianych funkcji poznawczych. Rozwój aktywności twórczej dziecka wspiera edukacja kreatywna, która warunkują relacje: zaufanie- otwartość- realizacja- wzajemna zależność Zaufanie rodzi otwarcie, to ułatwia poznanie środowiska i realizację, która wpływa na współzależność, a współzależność podwyższa poziom zaufania. Pedagogika zabawy włącza do nauczania i wychowania metody aktywizujące,pobudzające emocje i wyobraźnię, integrujące grupę przez działanie. Proponuje zabawy i gry oparte na dobrowolności uczestnictwa, wykluczeniu rywalizacji,komunikowaniu się przez ruch, słowo i plastykę. Wymiana myśli i wspólne rozwiązywanie problemów , sprzyja integracji grupy. Dzieci w trakcie zabawy pozbywają się stresu i niepewność, staja się otwarci na drugiego człowieka,nabywają poczucia własnej wartości i chęci do działania. Z tych powodów ta metodyka pracy z dziećmi gości w Naszym Przedszkolu.